PASİNLER

TARİHİ : Pasinler ilçesi IV. Yüzyılda Bizanslıların 615 yılında Arapların 1084 yılında ise Türklerin eline geçmiştir. Bu tarihten itibaren Saltukoğulları, Karakoyunlular ve İlhanlılar burada egemen olmuş, İlhanlı Emin Hacı Togayın oğlu Hasan, 1334 tarihinde ilçe merkezindeki kaleyi yaptırarak kendi ismini vermiştir. Bu isme izafen bu ilçenin ismi Hasankale olarak 1952 yılına kadar gelmiştir. Bu tarihten sonra Pasinler olarak değiştirilmiştir. 1916 şubatında Rus işgaline uğrayan ve 1918 yılında Ermeni katliamı gören ilçemiz 13 Mart tarihinde kurtarılmıştır.

ÇOĞRAFYASI : 1460 Km2 yüzölçümüne sahip olan ilçemiz 880 km2 ni ovalar, 580 km2 ini dağlar ve dağlar kaplamıştır. İlçenin kuzeyinde Tortum ve Narman, doğusunda Horasan, güneyinde Karayazı ve Tekman; batısında ise Erzurum bulunmaktadır. Kuzeybatısında Kargapazarı dağı bulunan Pasinler Ovasının ortasında Hasandede ve Çobandede isimli iki tepe mevcuttur.

İKLİM : İlçemizin iklimi yazları serin, kışları ise sert uzun geçer .

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkezi nüfusu 48.358 KİŞİDİR. Bunun 27.580 kişisi merkez belediye sınırlar dahilinde, 20.778 kişisi köylerde yaşamaktadır.

EKONOMİ : İlçenin başta gelen geçim kaynakları tarım ve hayvancılık olup, bunlar modern araçlarla ve çağın gereçlerine uygun bir şekilde yapılmaktadır.

KÖPRÜKÖY

TARİHİ : Köprübaşında kurulmuş köy anlamına gelen Köprüköyün kuruluşu çok eskilere dayanmaktadır. Tarihi kaynaklara göre Urartu ve Medler bölgeye hakim olmuşlardır. Türkler açısından Köprüköy ilçesinin tarihi 1071 Malazgirt Savaşı öncelerine kadar uzanmaktadır. 1054 -1055 Türk boylarının Anadoluya ilk fetih hareketlerinin başladığı sıralarda, Avnik Kalesinde oturan Bizans yöneticileri İsalmiyetle tanışmışlar ve islamiyeti kabul etmeleri sonuçu kendilerine bağlı yirmi yedi pare köyü Türklere satmışlardır. Türkler tarafında satın alınan bu köylerden bir tanesi de Köprüköydür, 1829da Rusların Erzurumu işgel etmeleriyle rus işgaline girmiş olan Köprüköy, Ermeni katliamlarından da nasibini almıştır. İlçe Kasım 1914de düşman işgalinden kurtulmuştur.

ÇOĞRAFYASI : İlçe merkezi Aras Nehri vadisinde kurulmuş olup, yüzölçümü 470 Km2dir. İlçe alanın büyük bir bölümü ova ve meradır. Doğusunda Horasan, batısında Pasinler, kuzeyinde Narman, güneyinde ise Karayazı ilçeleri vardır.

İKLİM : Yörenin iklimi karasal iklimdir kışları soğuk, uzun ve yağışlı yazları kısa ve serindir. Kış aylarında sıcaklık -40 dereceye kadar düşer.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkezi nüfusu toplam 23,642

EKONOMİ : İlçe halkı geçimini hayvancılık ve tarımla sağlamaktadır. Tarıma elverişli olan arazilerde patates,pancar,ayçiçeği; kıraç topraklarda ise hububat üretimi yapılmaktadır.

TEKMAN

TARİHİ : İlçenin kuruluş tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte 1517de Osmanlı yönetimine katılmıştır. 1946 yılına kadar Hınıs ilçesine bağlı bir köy iken aynı yıl ilçe olarak teşkilatlanmıştır.

ÇOĞRAFYASI : İlçe Erzurum iline 151 km olup ilin güneyinde yer almaktadır.Yüzölçümü 2197 km2 olan ilçemiz aynı zamanda Bingöl ve Muş illerine komşudur. Kuzeybatıda Palandöken dağı, kuzeyinde Kargapazarı dağları, doğu ve güneydoğusunda ise Bingöl dağı bulunmaktadır. Aras nehri ilçe sınırları ilçesindedir.

İKLİM : Doğu Anadoluya özgü karasal iklime hahimdir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkezi nüfusu toplam 39.950 olup bunun 6.047 ilçe merkezinde geriye kalan 26.903 ise köy ve mezelerde yaşamaktadır.

EKONOMİ : İlçe halkı geçimini hayvancılık ve buna bağlı tarımsal faaliyetler oluşturmaktadır.

HINIS

TARİHİ : İlçenin kuruluş tarihi M.Ö. 1400 yıllarına dayanmaktadır. Uzun süre İranlıların hakimiyetinde kalna ilçe daha sonra bizanslıların eline geçmiştişr 1071 yılında Selçuklu Sultanı Alparslanın Malazgirt Savaşını kazanmasıyla Türk hakimiyetine geçen ilçemiz, bazı geçici istilalar dışında vatan topraklarımız içindedir.

ÇOĞRAFYASI : İlçe, Erzurum iline150 km uzaklıktadır. Doğusunda Karacoban, güneyinde ise Varto ve Bulanık ilçeleri bulunmaktadır.

İKLİM : Doğu Anadoluya özgü karasal iklime hahimdir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkezi nüfusu toplam 23,960, köyler ise 21,470 olmak üzere ilçenin toplam nüfusu 45,430dur

EKONOMİ : İlçe nüfusunun %75-80ni Tarım ve hayvancılıkla geçinmektedir. İlçenin büyük bir kısnı tarla ziraati yapılmakta olup; buğday, arpa, şekerpancarı, fasulye gibi ürünler yetiştirilmektedir. Halkın büyük bir kısmı canlı hayvan ticaretiyle uğraşır.

UZUNDERE

TARİHİ : İlçenin 3000 yıla yakın geçmişi tahmin edilmekte olup, tarih boyunca bir çok devletin egemenliği altına girdiği bilinmektedir. M.S. 1018 - 1036 yıllarında Türklerin eline geçen Uzundere , 1071 Malazgirt Savaşından sonra Türklerin Anadoluya girmesiyle Saltukoğulları Beyliğine katılmıştır. Eski ismi AZORT olan Uzundere, 1987de Tortum ilçesinden ayrılarak işçe statüsünü kazanmıştır

ÇOĞRAFYASI : Doğuda Oltu, batıda İspir, kuzeyde Yusufeli Tortum ilçeleriyle çevrilidir. Bağlık bahçelik bir alana sahiptir. Denizden yüksekliği 1050 mdir

İKLİM : klimi Doğu karadeniz iklimime sahiptir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkezi nüfusu 4,270, köyler ise 7.344 olmak üzere toplam 11.621 nüfusa sahiptir.

EKONOMİ : İlçe ekonomisine hakim olan en önemli kesin tarımdır. Tarımsal etkinlikler, genellikle bağ bahçe ve sebzeciliğe dayalı olup tarım ve hayvancılık, uygun ve yeteri kadar arazi bulunmaması nedeniyle kısıtlı yapılmaktadır.

ILICA

TARİHİ : Yapılan arştırmalar Ilıcadaki hayatın M.Ö. 4000 yıllaına kadar uzanmaktadır. Malazgirt zaferinden sonra kesin olarak Türk hakimiyetine giren Ilıca, Osmanlı Rus savaşlarında işgale uğramıştır. 1. Dünya Savaşında iki yıl Rus Ermeni işgalinde kalan ilçe 11 mart 1918 tarihinde Türk birlikleri tarafından kurtarılmıştır.

ÇOĞRAFYASI : 1812 rakım ve 1072 km2 lik bir alana sahiptir. Karsu, Pulur ve Serçeme Çayları ilçe topraklarındaır.

İKLİM : iklimi Doğu karadeniz iklimime sahiptir

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkezi nüfusu 13.837, köylerle beraber toplam nüfus 32.015tir.

EKONOMİ : İlçe Erzurum merkezine yakınlığı ekonomik yapısını etkileyen başlıca faktördür. Kamuya ait şeker, özel sektöre ait tarım ve hayvancılık ürünleri , dokuma , mobilya ,tüp dolum tesisleri ilçenin ekonomisinde önemli ekonomik kuruluşlardır.

TORTUM

TARİHİ : Selçuklu döneminde, bağlık bahçelik anlamına gelen Tortum ilçesinin tarihi M.Ö. 625 - 654 yıllarına dayanmaktadır. Tortum göçebe boyu Toahların yerleşim yeri iken sırasıyla Sakalar, Lidyalılar, Med ve Romalıların hakimiyeti altında bulunmuştur. 1018 - 1036 yıllarında Türklerle tanışan ilçemiz 1071 Malazgirt Savasıyla Türk bölgesi haline gelmiştir.

ÇOĞRAFYASI : Erzurum ilinin kuzeyinde geniş uzun bir vadi üzerinde kurulu ilçenin arazi yapısı oldukça dağlık ve kırlıktır. Kuzey ve doğusu meyva ağaçlarıyla doludur

İKLİM : iklimi Doğu karadeniz iklimime sahiptir

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe toplam 37.837 tir.

EKONOMİ : İlçe ekonomisinin temeli tarım ve hayvancılığa dayanmakta olup, ilçe kuzeyinde bulunan bazı köylerde küçük çapta sebze ve meyve ticareti yapılmaktadır.

KARAÇOBAN

TARİHİ : İlçenin, tarihi M.Ö. 1400 yıllarına dayanmaktadır.1071 yılında Malazgirt savaşıyla Karaçoban Türk hakimiyetine girmiştir.Daha sonra İran hakimitetine girmiştir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde anadolu birliği sağlanırken Karaçoban tekrar Türk hakimiyetine girmiştir. Rus işgalinde kalan ilçe işgalin temizlenmesinden vatan topraklarına katılmıştır. Ayrca Muş beyinin yaptırdığı Zernak kalesi burdadır.Hınısa bağlı iken 1987 de ilçe statüsü kazanmıştır.

ÇOĞRAFYASI : Erzuruma 192 km uzaklıkta bulunan ilçe doğusunda Malazgirt , batısında Hınıs , kuzeyinde Karayazı ve güneyinde ise Bulanık ilçeleri bulunmaktadır. İlçemizin etrafı dağlarla çevrili bir ova şeklindedir.

İKLİM : Doğu Anadoluya özgü karasal iklime hakimdir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkez nüfusu 9.337, köylerin nüfusu ise 16.028dir. Toplam 40 yerleşim birimi vardır.

EKONOMİ : İlçe halkının % 90ını hayvancılık ve tarımla uğraşmakta olup tarıma dayalı arpa, buğday ve fasülye yetişmektedir. Ayrıca hayvancılıkda yapılır.

ÇAT

TARİHİ : 18. yüzyılda Osmanlı sipahileri tarafından şimdiki ilçe merkezinin 17 km uzaktaki Yavi kasabasının yakınlaında kurulmuştur . 1914 yılında Kiğıya da daha sonra Tercana bağlanarak Bucak haline gelmiştir. 1938 yılında aşağı Çat adıyla Aşkaleye bağlı bulunan bucak merkezi 1954 yılında Oyuklu Köyü ilçe merkezi haline getirmek suretiyle Çat ilçesi kurulmuştur.

ÇOĞRAFYASI : Erzurum a 52 km uzakta olan Çatın doğusunda Tekman, batısında Tercan, güneyinde Karlıova ve Yesisu ilçeleri, kuzeyinde ise Erzurum ili bulunmaktadır.

İKLİM : Doğu Anadoluya özgü karasal iklime hakimdir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkez nüfusu 6.332 köyler ise 18443 olmak üzere 24.775tir.

EKONOMİ : İlçenin geçim kaynağı hayvancılık ve tarımdır. Bölgede hemen her ırktan hayvan yetişmektedir. Tarımda ise buğday , yonca ve çavdar üretimi önplana gelmektedir. Tuz üretimi de ekonomide önemli yer tutmaktadır.

HORASAN

TARİHİ : Eski ipek yolu üzerinde bulunan Horasanın geçmişi çok eskilere dayanır Büyük Selçuklu Devletinin Anadoluya Türkleri yerleştirmesi sırasında İran Horasanından bu bölgeye gelen Horasanlı Şey İsmail Kemaleddin ve 7 kardeşinden meydana gelen kabile, bu bölgeye yerleşmiş, o zamana kadar adı Uskubat olan köye kendi kabilelerinin memleketi olan Horasan ismini vermişlerdir. Horasan Osmanlı Rus savaşlarında Rusların istilasına magruz kalmıştır 16 Mart 1918de düşman işgalinden kurtulmuştur.

ÇOĞRAFYASI : Erzurum ilinin doğusunda, doğu batı istikametinde uzanan aşağı pasin Ovasının Aras vadisinde kurulmuştur. İlçe doğuda Sarıkamiş, güneydoğuda Eleşkirt, güneyde Karayazı, batıda Pasinler ve kuzeyde Narman ilçeleri de vardır ayrıca E-23 Transit yolu geçer

İKLİM : Doğu Anadoluya özgü karasal iklime hakimdir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkez nüfusu 23,340, köyler 30,296 olmak üzere toplam 53.636tır.

EKONOMİ : İlçede halkı çoğunlukla tarla ziraati ve hayvancılıkla uğraşır. Son yıllarda hayvancılığa verilen önem artmiş ve hayvancılık gelişmeye yüz tutmuştur İlçemizde tarım ürünleri olarak pancar patates, ayçiçeği, buğday ve arpa yetiştirilir. Aşağı TahirHoca ve Ali çeyrek köylerinde Kömür Madenlerimde mevcuttur.

İSPİR

TARİHİ : İlçenin kuruluşu, M.Ö. 19 yüzyıla kadar inen İspir, sırasıyla Sakalar (İskit Türkleri), Bizanslılar, Araplar (4 halife, Emevi, Abasi döenemleri) ve Selçuluların Hakimiyetlerinde kalmıştır. Yavuz Sultan Selimin 1514deki İran seferi sonrası Osmanlı hakimiyetine alınarak sancak haline getirilmiştir. Birinci Dünya Savaşı sırasında Rus ve Ermeni işgaline uğrayan ilçe 25 Şubat 1918de işgalden kurtarılmıştır.

ÇOĞRAFYASI : İlçe güneydoğusunda Erzurum, güneyinde Aşkale, güneybatısında Pazaryolu, kuzeydoğusunda Yusufeli kuzeyinde İkizdereyle çevrilidir. Anadolunun kuzeyinde, Doğu Anadolu ile Karadeniz Bölgesi içinde önemli bir geçit noktasında, 1050 m yükseklikte 2100 m2lik bir alanı kaplamakta olan İspir Doğu Anadoluyu Karadenize bağladığı gibi Anadolunun Kafkaslara bağlanmasını da sağlayan önemli bir geçiş noktasıdır.

İKLİM : Karadeniz ikliminin yumuşak etkileri ile kara ikliminin sert özelliklerinin beraber görüldüğü bölge, dağlık bir arazi yapısına sahiptir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkez nüfusu 10.391, köyleriyle beraberle 29.662 olarak tespit edilmiştir.

EKONOMİ : İlçenin ekonomisi tarım, hayvancılık, bağ ve bahçeliğe dayanmaktadır. Kırık yöresinde hayvancılık ve suni tohumlama, İspir merkez mahalle ve Çoruh vadisinde seracılık gideek gelişmektedir.

NARMAN

TARİHİ : İlçenin adı Namurvan - Namervan olarak adlandırılırken Arapların eline geçtikten sonra "İd" olarak adlandırılmıştır, Türk hakimiyetinden itibaren Narman olarak adlandırılmıştır. Osmanlı döneminde ilçe olan Narman 1926yılında Tortum ilçesine bağlı bir nahiye haline getirilmiştir, 1954 yılında tekrar ilçe statüsüne kavuşturulmuştur.

ÇOĞRAFYASI : Narman ilçesi, Doğu Karadeniz ve Doğu Anadolu Bölgelerinin kesişim noktasında 999 km2 yüzölçümüne sahip dağlık bir alanda yer almaktadır. Doğusunda Sarıkamış, batısında Tortum, kuzeyinde Oltu, güneyinde ise Horasan Köprüköy ve Pasinler ilçeleri yer almaktadır.

İKLİM : Karadeniz ikliminin yumuşak etkileri ile kara ikliminin sert özelliklerinin beraber görüldüğü bölge, dağlık bir arazi yapısına sahiptir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre 14.904 merkezde 19.512, köylerde olmak üzere 34.420 nufusa sahiptir.

EKONOMİ : İlçenin ekonomisi tümü hayvancılığa dayalı olup bunlar aile işletmeciliği şeklindedir. Son yıllarda et tavukçuluğu ve peynir üretim çalışmaları da önemli bir artış gözlenmektedir.

PAZARYOLU

TARİHİ : Çok eski bir tarihe sahip olan Pazaryolunun eski adı Norgah olup kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Pazaryolu Selçuklu Türklerinin himayesine girmiş bilahare Anadolu Selçuklu Beyliklerinden Saltukoğullarının Fatih in Trabzonun fethi ile Osmanlı topraklarını intikal etmiştir.Bugün Selçuklulara ve Cenevizlilere ait kale ve hamamlara rastlanmaktadır.

ÇOĞRAFYASI : Erzurum ilinin 121 km mesafesindedir. Doğuda İspir, Batıda Bayburt, güneyde Aşkale ve kuzeyde ise Rizeyle çevrilidir. İKLİM: Doğu Anadoluya özgü karasal iklime hakimdir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkez nüfusu 4.665 köylerle birlikte toplam nüfusu toplam 9.313 olarak tespit edilmiştir.

EKONOMİ : İlçe halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Özellikle Çoruh vadisi ve Çoruh a inen dere yataklarından meyve ve sebzecilik yapılmaktadır. Jeolijik yapı toprak yapısı, bitki örtüsü, yüksek değerde ve kaliteli bal üretimi sağlanmaktadır

KARAYAZI

TARİHİ : Karayazı ilçesini M.Ö. 3 yüzyılda kurulduğu, Aras nehri civarı, Salyamaç, Yolgören ve Çelikli Köyleri civarında bulunan Tarihi eserlerden anlaşılmaktadır. Eski adı Bayraktardır. Önce Bayraktar bucak iken önce Hınısa, daha sonra Pasinler ilçesine bağlanmış 1937 yılında Karayazı ilçe haline getirilmiştir.

ÇOĞRAFYASI : Köprüköy, Horasan, Eleşkirt, Tutak, Malazgirt, Hınıs, Tekman, ve Karaçoban ilçeleriyle komşudur. Erzurum il merkezine 120 km uzaklıktadır.Karayazı ilçemizin en yüksek yerleşim yerlerindendir.

İKLİM : Doğu Anadoluya özgü karasal iklime hakimdir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre 31.478 olan genel nüfusun 4.619u ilçe merkezinde 26.859u köylerde yaşamaktadır

EKONOMİ : İlçe en önemli geçim kaynağı hayvancılıktır .Tarımsal üretim olarak azda olsa buğday, arpa, yem bitkileriyle mercimek ekimi yapılur

OLTU

TARİHİ : Tarihi kaynaklarda, Oltik, Oltuk, Olhtik ve Oltus diye geçen oltunun tarihi oldukça eskilere dayanır. Bölgenin ilk bilinen sahipleri Urartular. Daha sonra sırasıyla Saba Türkleri, Medler, Persler, Makedonlar, Arsaklar, Romalılar, Bizanslılar ve Sasaniler ve Arapların egemenliğinde kalan bölge 1080 tarihinde Selçukların eline geçmiştir. Bundan sonrada Kıpçak Türkleri ve kısa bir süre Moğollar himayesinde kalan Oltu, Kanuni Sulatan Süleyman zamanında Osmanlı topraklarına katılmıştır. 1877 - 1878 Osmanlı Rus savaşı sonunda Rus İşgaline uğrayan ilçe 25 Mart 1918 de düşman işgalinden kurtulmuş ve 1926 yılında ise ilçe statüsüne kavuşmuş.

ÇOĞRAFYASI : Oltu çayı vadisinde kurulan ilçe 1380 km2lik alana sahiptir. Ayrça ormanlık bir araziye sahiptir. Oltunun 65 köyünden 48 orman köyü kapsamıdır. Erzuruma uzaklığı 134 kmdir

İKLİM : Doğu Anadoluya özgü karasal iklime hakimdir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre 29.691 merkezde 18.399da köylerde olmak üzere toplam 48.090 kişi vardır.

EKONOMİ : İlçenin ekonomisi tarım hayvancılık ve madenciliğe dayanır Linyit işletmeleri ilçenin kömür ihtiyacını karşılayacak düzeydedir. Bölgenin diğer bir geçim kaynağı ise Oltu taşı işletmeciliğidir. Bölgede bulunan en önemli madenlerde bir diğeri de Mermer yataklarıdır.

ŞENKAYA

TARİHİ : Şenkaya 1514 yılında Akkoyunlardan Osmanlılara geçmiştir. 1878 Osmanlı Rus harbinden sonra 1917 yılına kadar Rusların elinde kalmıştır 1917 yılında tekrar Ruslardan geri alınmıştır. 1918 yılında Ermenilerin işgaline uğramış ancak Ermenilerin doğuda mağlup edilmesiyle ilçe Misak-ı Milli sınırlarına dayanmıştır. Şenkaya 1929da bucak, 1946 ilçe olmuştur eski adı Örtülüdür.

ÇOĞRAFYASI : Şenkaya Doğu Anadolu Bölgesinin kuzeydoğusunda Allahuekber dağlarının batı eteklerinde bulunmaktadır Ardahan ve Kars illerine komşudur Erzurumun en ormanlık ilçesidir. etrafı dağlarla çevrili, kırık bir yapıyla birlikte geniş mera ve yaylalara sahip bir coğrafı bir yapısı vardır.

İKLİM : Kışları karlı ve soğuk, yazları ılık ve kurak iklime sahiptir.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre toplam nüfusu 29.686dır bunun 5.481 ilçe merkezinde kalanı köylerde oturmaktadır.

EKONOMİ : İlçenin ekonomisi daha çok hayacılığa dayanmaktadır. Arazi çok kırık olması nedeniyle tarım çok azdır orman işçiliği de önemli bir katkı sağlamaktadır. Ticaret daha çok hayvancılık alanındadır. Orman ürünleri de büyük bir yer kaplar.

OLUR

TARİHİ : Tarihi çok eskilere dayanır. 1071 Malazgirt zaferinden sonra Türk hakimiyetine girmiş.Daha sonra Osmanlı topraklarına girmiştir. 1877-1878 Osmanlı Rus savaşından sonra uzun bir süre Rus işgali altında kalan ilçe 28 Mart 1918 de düşman işgalinden kurtarılmıştır.İlçe 1922 yılında bucak merkezi haline getirilmiş, 1958 yılına kadar Oltu ya bağlı kalmış 1958 de ilçe statüsüne kavuşmuştur.

ÇOĞRAFYASI : Rakımı 1327 m, Erzurum il merkezine 174 km mesafededir. Doğusunda Göle ve Şenkaya , batısında Yusufeli, güneyinde Oltu ilçeleri, kuzeyinde ise Artvin ve Ardanuç ilçeleri bulunmaktadır.

İKLİM : Bitki örtüsü bakımından Çoruh vadisi kesimindeki dağların kuzeyi çam ormanları ile kaplı, her türlü ağaç, sebze ve meyve yetiştirmeye elverişlidir. Önemli akarsuları Alabalık Çayı ve Oltu Çayıdır.

NÜFUS : 1997 genel nüfus sayımına göre ilçe merkezi 2.870 , köyler ise 8.676 olup toplam kişi 11.546 nüfusa sahiptir.

EKONOMİ : İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalı olup halk geçimini meyvecilik, hayvancılık ve ormancılıktan sağlamaktadır. Tarıma müsait alanlarda buğday, arpa, yonca, korunga, patates ile kavun karpuz yetiştirilmektedir. Ayrıca seracılıkta gelişmektedir ve ilçe turizm bakımından önemli bir potansiyel göstermektedir.